به خدا مي سپارمت اي تمام خوبي ها

اتاقم تاریک و چشم هایم به خواب می رود قایق رویاهایم اندک اندک به آب می رود می دوم به هر سو فریاد زنان و تشنه لب در جاده ای دراز که سوی سراب می رود بهار...مرداد نودوشش

تنها به جهانی تو ای یگانه ی عالم .. من احد احدگویم قطعا که تو تنهایی بخشی تو گناهانم این جرم تو پنهانی ... اقرب الوریدی توبر ما توچه جویایی خلقت همه زیباییست گرخوب ببینیم ما... تو خالق خوبی ها ای احسن حسنایی تو نورجهان باشی غیراز تومباشد نور... ای خالق کل نوربر گنبد خضرایی داننده ی هرعلمی درجهان

 14×105×105×103×103×103×103×103×103×10 

عجب احساس زيبايي است شيدايي    که       در روح     و     روانم  به زيبايي    تو پيدايي    ادا کردم به نيکويي حق خويشي   را برايت   عجب         در      عالم  پر  مهر  اشعار م   هويدايي    سرودم يک بغل شعرپرازاحساس به درگاهت      عجب         در    تک تک     ابياتم   تو    پيدايي 

                                                                                 سلام به هر آنچه خوبي است در جهان